วิธีถนอมสายตายามเมื่อยล้าจากการอ่าน

..ดวงตาเป็นอวัยวะที่สำคัญต่อการมองเห็น และการรับรู้สิ่งต่าง ๆ บนโลก ดวงตานั้นมีความอ่อนโยน และบอบบาง จึงจำเป็นต้องให้ความสำคัญในการดูแลรักษาเป็นพิเศษ วันนี้ก็เลยถือโอกาสนำวิธีการถนอมดวงตาแบบง่าย ๆ มาให้ลองปฏิบัติกัน

1. ควรใช้สายตาที่มีแสงสว่างเพียงพอและหลีกเลียงการเพ่งมองเป็นเวลานาน ๆ ซึ่งจะทำให้เกิดอาการปวดตาได้

2. ควรสวมแว่นตากันแดดทุกครั้งที่อยู่ในที่มีแสงจ้า

3. ควรหลีกเลี่ยงการใช้มือสกปรกขยี้ตา หรือใช้ของร่วมกับผู้อื่น เช่น ผ้าเช็ดหน้า เพราะอาจจะมีเครื่องสำอางที่ตกค้างอยู่บนผ้าเช็ดหน้า มาทำให้เกิดการติดเชื้อและอักเสบได้

4. กรณีที่ใช้สายตานาน ๆ เช่น อ่านหนังสือ ก็ควรหาช่วงพักผ่อนสายตา ด้วยการทอดสายตาออกไปไกล ๆ หรือมองต้นไม้สีเขียวบ้าง

5. การนอนอย่างเพียงพอในห้องที่มีอากาศถ่ายเทได้ดี เป็นการพักผ่อนสายตาที่ดี

6. การแต่งหน้าอาจทำให้เกิดถุงใต้ตา และรอยเหี่ยวย่นได้ง่าย เนื่องจากเนื้อครีมเข้มข้นอาจใช้แรงกดในการทา ซึ่งทำให้เกิดริ้วรอยได้ ดังนั้นควรหาผลิตภัณฑ์ที่มีคุณสมบัติบำรุงผิวหน้าและผิวรอบดวงตาโดยเฉพาะ ต้องมีเนื้อครีมที่บางเบา ไม่มีสารที่ก่อให้เกิดอาการระคายเคือง

7. ถ้าดวงตาเกิดอาการบวมแดงหรือดูอิดโรยไม่สดใส ให้ใช้สำลีชุบน้ำเย็นหรือผ้าห่อน้ำแข็ง มาวางไว้บนเปลือกตาทั้งสองข้าง เพื่อช่วยให้อาการดีขึ้น

8. บริหารดวงตา โดยการกรอกลูกตาไปมาเป็นวงกลม เริ่มจากตามเข็มนาฬิกาครบหนึ่งรอบ แล้วกรอกทวนเข็มนาฬิกา ทำอย่างนี้ซ้ำ ๆ กัน วันละ 2-3 ครั้ง หรือนอนหงายหรือนั่งหลับตาสักพัก แล้วใช้แตงกวาฝานเป็นชิ้นบาง ๆ นำมาแปะไว้บนเปลือกตาทั้งสองข้าง เมื่อลืมตาขึ้นมาจะทำให้ดวงตาดูมีชีวิตชีวาขึ้น

Thaï

D'un point de vue linguistique, les langues directement apparentées au thaï sont :
en Thaïlande même, le thaï du nord, le thaï song et le phuan,
certaines langues tai du Viêt Nam : tai daeng, tai dam, tai dón, tai hang tong, tày tac (qu'il ne faut pas confondre avec le tày), thu lao.
Le thaï forme avec ces langues le rameau dit chiang saeng, du nom d'une localité située dans le Triangle d'or, près de la ville de Chiang Rai dans le nord de la Thaïlande, d'un sous-groupe appelé est-central.
La langue qu'on appelle thaï isan, d'après le nom de la région nord-est de la Thaïlande, ou encore thaï du nord-est, est, d'un point de vue linguistique, proche du lao, langue officielle du Laos. Avec deux autres langues de Thaïlande, le nyaw et le phuthai, le lao et le thaï isan forment le sous-groupe dit lao-phutai. Le thaï isan et le lao sont suffisamment proches pour que des deux côtés de la frontière entre les deux pays, elles forment un continuum linguistique. En revanche, il n'y a pas intercompréhension entre les locuteurs du thaï et ceux du thaï isan, a fortiori ceux du lao. On ne peut donc dire que le thaï et le laotien sont ce qu'on appelle des langues Ausbau l'une par rapport à l'autre.
Le thaï du sud constitue une langue distincte, aussi bien du sous-groupe chiang saeng que du lao-phutai.
Il en est de même d'une autre langue de Thaïlande, le yong.
Linguistiquement parlant, aucune des autres langues de Thaïlande ne sont donc des dialectes du thaï.
Les Thaïs siamois, qui vivent généralement dans le centre du pays, parlent le siamois (appelé aussi thaï siamois, thaï central ou thaï standard), seraient entre 20 et 25 millions (environ 40 % de la population totale). Ce sont les Thaïs siamois qui dirigent le pays, qui ont défini la norme linguistique et imposé leur variété linguistique à l'ensemble du pays, notamment au gouvernement, en éducation et dans les médias écrits. Le thaï officiel correspond en effet au thaï siamois. Les Thaïs siamois se considèrent comme les « vrais Thaïs ».
Les Thaïs du Nord-Est ou Isan, appelés aussi Lao-Thaïs, habitent dans quelques dix-sept provinces du Nord. On compte entre 15 et 23 millions de locuteurs parlant le thaï du Nord-Est ou isan.
Les Thaïs du Nord ou Muang, appelés également Yuan, sont concentrés dans les zones montagneuses du Nord. Au nombre de six millions, ils parlent le thaï du Nord ou muang.
Les Thaïs du Sud, appelés aussi les Pak Tai, disséminés dans les 14 provinces du Sud sont cinq millions. On estime que 81 % d'entre eux s'expriment généralement en thaï du Sud.